پنج شنبه, 30 شهریور 1396   29. ذی الحجه 1438
 
instagram twtr fbk telegram Aparat

غریب تر از غریب

 

برگرفته از کتاب "غربت، نصرت، مراجعه"؛ نوشته مسعود بسیطی

 

 

 

زینت دوش نبی، با کاروانی که جمعیتش با احتساب کودکان و شیرخوارگانش، از صد و شصت تن تجاوز نمی‌کرد، دور از شهر و دیار خود، در محاصره‌ی سی هزار گرگ درنده قرار گرفت. پس از آنکه همان یاران اندک نیز در راه دفاع از امام، نزد چشمان نمناک حجت خدا، پرپر شدند، نوبتِ پاره پاره شدن عزیز زهرا رسید.

درندگانی که از انسانیت بویی نبرده بودند، آن چنان بر جان فرزند رسول خدا زخم وارد ساختند که گویا هر آنچه ظلم از بدو خلقت بر مخلوقات خدا روا گشته، باعثش حسین بن علی است؛ و اکنون این دیوصفتان به دادخواهی تمامی مظلومان عالَم، شمشیر انتقام بر نور چشمان رحمت خدا کشیده‌اند. صدها زخم نیزه و تیر و شمشیر بر بدن نور چشمان علی مرتضی ایجاد کردند، بدنش را همچون خارپشتی از تیغ و تیر پوشاندند[1] و در نهایت، سر مبارک ایشان را چونان قوچی از قفا جدا کردند[2].

آخرین بازمانده‌ی پنج تن آل عبا، در آخرین لحظات حیاتش در این دنیای دون، به اطراف نگریست تا شاید چهره‌ی آشنایی قلبش را آرام سازد. اما چه سود که ناکسان، کسی بر جای نگذاشته بودند!

عجبا که بر پیکر بی سرِ حسین نیز رحم نکردند. سم اسبان را تازه کردند و بر بدن پاره پاره‌ی عزیز خدا تاختند.

اگر به آن که یاران و اعوانش کم‌اند، غریب می‌گویند[3]، پس حسین غریب بود؛ چرا که شمار یارانش در مقابل تعداد دشمنان، یک بود به سیصد!

اگر به آن که از شهر و دیار خویش دور مانده، غریب گویند[4]، پس حسین غریب بود؛ چرا که مدینه کجا و کربلا کجا؟

اگر به آن که هنگام مرگ، تنهاست و عزیزانش کنارش نیستند، غریب می‌‌‌گویند[5]، پس حسین غریب بود؛ چرا که آن هنگام که آخرین نفس را کشید، عزیزانش با بدن‌های پاره پاره در بیابان پراکنده بودند.

حسین غریبانه به قتل رسید و غریبانه‌تر تشییع شد.

 

غربتِ غریبِ دوران ما

 

غربت امام زمان علیه‌السلام از غربت ... امام حسین نیز بیشتر است.

اگر اینکه دشمن، حتی به لباس چاک چاک حسین بن علی رحم نکرد و آن را پس از شهادت امام، به یغما برد، دلیل بر غربت است ... پس وصف حال مهدی فاطمه چیست که میراثش را تقسیم کرده‌اند، در حالی که او زنده است![6]

اگر حسین بن علی به دلیل کمی یاران و اعوان، غریب بود، فرزندش مهدی از او نیز غریب‌‌تر است. چراکه همان هفتاد و دو یارِ حسین، در محشر عاشورا تا پای جان، امام خویش را نصرت نمودند، اما بیش از هزار سال است که امام زمان، در رسیدن به سیصد و سیزده یاور مخلص، انتظار می‌کشند[7].

اگر تنهایی و دوری از خانه و کاشانه و اهل و عیال، غربت است، چگونه یوسف زهرا غریب نباشد، وقتی امام کاظم علیه‌السلام در وصف او چنین می‌فرمایند:

"او همان طرد شده‌ی تنهای غریبِ پنهان از خاندانش است[8]

 

آری! امام زمان غریب است، نه در میان خِیل گرگان درنده در صحرای کربلا ...؛ بلکه در میان محبین و شیعیانش.



www.mohammadivu.org.MOHR

[1] - "وقتی امام حسین در اثر زیادى زخم ناتوان شد و بدنش از زیادى تیر همچون خارپشت گردید ...": اللهوف، ص 124.

[2] - امام رضا علیه‌السلام فرموده‌اند: "هر وقت خواستی برای چیزی گریه کنی برای حسین بن علی گریه کن، که او را همچون قوچ سر بریدند": وسائل الشیعه، ج 14، ح 19694، ص 502.

[3] - مکیال المکارم، ج 1، ص 165.

[4] - لسان العرب، ج 1، (ذیل واژه‌ی غرب)، ص 639.

[5] - امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: "وقتی مرگ غریب فرا می‌رسد به سمت راست و چپ نگاه می‌کند و کسی را نمی‌بیند ...: من لا یحضره الفقیه، ج 2، ح 2511، ص 299. 

[6] - امام حسین علیه السلام درباره‌ی امام زمان فرموده‌اند: "قائم این امت ...کسی است که میراثش تقسیم می‌شود در حالی که زنده است: کمال‌الدین، ج 1، باب 30، ح 2، ص 317.

[7] - "به تعداد اصحاب بدر سیصد و سیزده نفر از سراسر زمین جمع می‌شوند. هرگاه این عده از اهل اخلاص برایش جمع شوند، خداوند امر او را ظاهر می‌کند": همان کتاب، ج 2، باب 36، ح 2، ص 378.

[8] - "هو الطرید الوحید الغریب الغایب عن اهله": بحارالانوار، ج 51، ص 151.

 

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

 
با عضويت در خبرنامه پايگاه علمي فرهنگي محمد (ص) از آخرين مطالب سايت باخبر شويد.
 
امروز:امروز:120
این هفته:این هفته:6348
در مجموع:در مجموع:2297866
Center
Pagerank