پنج شنبه, 30 شهریور 1396   29. ذی الحجه 1438
 
instagram twtr fbk telegram Aparat

کریم‌ترین بخشنده

 

نویسنده: سید مهدی شجاعی (نقل از کتاب آسمانی‌ترین مهربانی)

می‌خواستم تو را خورشید بنامم - از روشنایی منتشرت -

دیدم که خورشید، سکه صدقه‌ای است که تو هر صبح از جیب شرقی‌ات در می‌آوری، دور سر عالم می‌چرخانی و در صندوق مغرب می‌اندازی؛ و بدین سان استواری جهان را تضمین می‌کنی.

می‌خواستم نام تو را ابر بگذارم - از شدت کرامتت -

دیدم که ابر دستمالی است که تو با آن عرق‌های آسمانی‌ات را از جبین می‌ستری و بر پیشانی زمین‌های تبدار می‌گذاری.

می‌خواستم تو را آسمان بخوانم - از وسعت آبی نگاهت -

دیدم که آسمان، سجاده‌ی کوچکی است که تو برای عبادت مدامت زیر پا می‌افکنی.

می‌خواستم تو را اقیانوس صدا کنم - از بی کرانگی‌ات -

دیدم که اقیانوس، جرعه‌ی آبی است که تو به لب‌های عطشناک زمین بخشیده‌ای.

می‌خواستم تو را نسیم لقب دهم - از لطافت و مهربانی‌ات -

دیدم که نسیم، فقط بازدم توست که در فضای قدسی فرشتگان تنفس می‌کنی.

به اینجا رسیدم که:

زیباترین و زیبنده‌ترین نام، همان است که خداوند برای تو برگزیده است، ای کریم‌ترین بخشنده‌ی روی زمین.

ای جواد!

 


www.mohammadivu.org.MOHR

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

 
با عضويت در خبرنامه پايگاه علمي فرهنگي محمد (ص) از آخرين مطالب سايت باخبر شويد.
 
امروز:امروز:80
این هفته:این هفته:6308
در مجموع:در مجموع:2297826
Center
Pagerank